Video Oyun ve Teknoloji Bağımlılığı: Yapılması Gerekenler

Video Oyun ve Teknoloji Bağımlılığı: Yapılması Gerekenler

Çocuğunuz, eşiniz veya tanıdığınız herhangi bir kişi video oyunları ve teknolojik aletler karşısında uzun saatler geçiriyorsa, bağımlı olmalarından endişe duyabilirsiniz.

“Oyun ve teknoloji bağımlılığı” günümüzün gerçek sorunlarında biridiri ve Dünya Sağlık Örgütü’nün Uluslararası Hastalıklar Sınıflandırması ve İlgili Sağlık Sorunları’nda (ICD) bir hastalık olarak sınıflandırılmıştır.

Bu kişiler için bu durumları ile ilgili endişeleriniz varsa, bu yeni sınıflandırma bir sorun olup olmadığını ve profesyonel yardıma ihtiyacınız olup olmadığını belirlemenize yardımcı olacaktır.

Oyun ve teknoloji bağımlılığı sadece çocuklar için geçerli bir durum değildir – her yaştan insan tarafından yaşanabilir: çocuklar, gençler ve yetişkinler.

Koşul, çok fazla oyun oynamayla veya oyun başında geçirilen saat sayısıyla tanımlanmaz, oyunun bir insanın günlük yaşamını engellediği durumlar göz önüne alınmalıdır.

Çocuğunuz şöyle bir kelime kuruyor IPAD İSTİYORUM! ve siz de bu durum karşısında kendinize şöyle bir soru sorabilirsiniz. Çocuklarımız teknolojiye bağımlı mı?

Teşhis edilecek olan kişi, en az 12 ay boyunca aşağıdaki semptomların üçünü de göstermelidir:

  • Oyun ve teknolojik aletler karşısında kontrolü kaybetme
  • Diğer faaliyetlerden ve ilgi alanlarına karşın oyunu önceliklendirme
  • iş, okul, aile hayatı, sağlık, hijyen, ilişkiler, finans veya sosyal ilişkiler üzerindeki olumsuz etkilere rağmen oyuna devam etmek.

Sınıflandırılmış bozukluk sadece oyuna odaklanır, internetin aşırı kullanımı, çevrimiçi kumar, sosyal medya veya akıllı telefonlar gibi diğer dijital davranışları içermemektedir fakat ikisi arasındaki bağlantıyı siz kendiniz kurabilirsiniz.

Ayrıca, klinik olarak oyun bağımlılıkları yaşayan çoğu insan öncelikle internette oynadığı halde, diğer cihazlarla da oyun oynama eğilimindedirler.

Ciddi sağlık durumu

Dünyadaki milyonlarca çocuk ve yetişkin video oyunu oynuyor ve bunların küçük bir kısmı Dünya Sağlık Örgütü’ nün kriterlerine uyuyor.

Diğer teşhis edilebilir bağımlılıklar gibi, oyun bağımlılığı, video oyun faaliyetlerinde bulunan nüfusun sadece% 0.003 – 1’ini etkilemesi beklenen tehlikeli bir zihinsel sağlık durumudur.

Ancak bu küçük yüzde birçok insanı içeriyor. Her yaştan 1234 kişiden oluşan rastgele bir örneklemeden yararlanarak , Avustralyalıların yaklaşık % 67’si video oyunları oynuyor . Bu, yaklaşık 5.000-16.500 kişiye potansiyel olarak hastalık tanısı konulabileceği anlamına gelir.

Herkes bunun bir bozukluk olduğunu kabul etmiyor

Bu sınıflandırmanın bir başarısızlık olduğunu hissettirmekle birlikte , oyun bağımlılığının bir bağımlılık olarak belirlenmesi sıcak bir tartışma konusudur .

Amerikan Psikiyatri Birliği (APA) hala ikna olmuyor. Bu durumu etkileyen iki şey var.

Birincisi, sorunlu oyun oynamanın yalnızlık gibi diğer faktörlerle ya da anksiyete ve depresyon gibi ruhsal sağlık durumlarıyla birlikte ortaya çıkmasıdır. APA, sorunlu oyun oynamanın, başlı başına benzersiz bir durum olmadığını, bunun bir belirtisi olabileceğini savunuyor.

Fortnite oynamak video oyunu bağımlılığına yol açabilir mi? Dünya Sağlık Örgütü evet diyor, ancak diğerleri aynı fikirde değil.

APA’nın ikinci düşüncesi, oyun bozukluğunu başlı başına bir bağımlılık olarak destekleyen güçlü kanıt ve araştırmaların bulunmaması.

Oyun bozukluğu nasıl tedavi edilmelidir?

Oyun bozukluğunun bir bağımlılık olarak sınıflandırılmasının önemli bir etkisi, sağlık uzmanları tarafından tedavi gerektirmesindendir.

Ancak, bozukluğun sınıflandırılması gibi, araştırmaya dayalı tedavi planları da başlangıç aşamasındadır.

Avustralya ve Yeni Zelanda’daki psikiyatristler tarafından yapılan bir ankette yalnızca% 16,3’ü hastalığın kontrolde kendinden emin oluyor.

Peki, profesyonel tedaviden ne beklemelisiniz?

İki yaygın tedavi şekli şunlardır: Birincisi oyuncunun durumunu anlamaya odaklanmak; diğeri yeni davranışlar öğrenmeye odaklanmak.

Tedavi genellikle bir bağımlılık danışmanıyla yapılan terapi seanslarını içeriyor. Seanslar bireysel seanslar, grup seansları ve aile seansları şeklinde olabilir. Her oturum dinamiği farklı bir odağa sahiptir. Örneğin, aile terapisi oturumları, hastanın ailesinde bağımlılığa katkıda bulunabilecek sorunları araştırmaya ve ele almaya odaklanır.

İkinci yaygın tedavi bilişsel davranışçı terapidir (CBT). Bu genellikle danışma oturumlarına ek olarak gerçekleştirilir. Bu tedavi, düşüncelerin duyguları belirlediği fikrine dayanır ve madde kullanımı bozuklukları, depresyon ve anksiyete gibi birçok psikiyatrik bozukluğu tedavi etmek için kullanılır. CBT, oyuncuya stresli durumlarda düşünmenin, davranışın ve yanıt vermenin farklı yollarını öğretir.

Bazı başarılara ulaştığını kanıtlayan diğer tıbbi tedaviler arasında sanat terapisi ve egzersiz terapisi yer alır.

Uygun ilaç araştırmaları da devam etmektedir.

Tedavi planları, bireyin ihtiyaçlarına göre tasarlanır. Bir dizi CBT seansı, örneğin bireysel terapi seansları ve aile terapisi seansları içerebilir. Tedavi, kişinin yaşı, inancı, mesleki durumu veya tedavisi için önemli olan diğer faktörlere göre düzenlenir.

Bu aşamada, hiçbir tedavi% 100 başarı oranı göstermez ve bu durum daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğunu yansıtır.

Bu Bağımlılığı Yönetmek için Gerekli İpuçları

Çoğu oyuncuya oyun bağımlılığı teşhisi konulmazken, çocuğun oyun alışkanlıkları ebeveynler için ciddi sıkıntıya neden olabilir. Ebeveynler, Çocuklarının video oyunları için çok fazla zaman harcamaları, oyun oynamanın sağlıksız veya dengesiz bir yaşam tarzına yol açmasından endişe duyabilirler.

İşte çocuklar için oyun oynamaya daha sağlıklı yaklaşımları destekleme konusunda bazı ipuçları:

  • spor ve fiziksel aktiviteyi teşvik etmek. Bu, serotoninin kan seviyelerini artırabilir ve ruh hali ve problemli oyun semptomları üzerinde olumlu bir etkiye sahip olabilir.
  • Çocuğunuzla oyun oynamaktan ne zevk aldığını ve neden düzenli olarak oynamak istediklerini konuşun. Cevapları, deneyimleyebilecekleri ve oyunu kaçış olarak kullanabilecekleri başka sorunlar olup olmadığını belirlemenize yardımcı olacaktır.
  • Çocuğunuzu oyundan çıkardığınızda, aile gezisi veya akşam yemeği gibi, kafasını meşgul edecek bir aktiviteye sahip olduklarından emin olun.
  • Çocuğunuzu bir oyundan çıkardığınızda, oyunu bitirmeleri için zaman verin. İzin vermemeniz durumunda tartışmalara yol açabilir. Onlara, oyununun ne zaman biteceğini sorun ve bittiğinde bırakacaklarından emin olun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir